SSOS - Savez speleoloskih organizacija Srbije

    SerbianEnglish

Deguricka pecina

Ел. пошта Штампа ПДФ

DEGURIĆKA PEĆINA (~ 33 km od Mravinjaca)

Među više od 200 speleoloških objekata registrovanih u valjevskom krasu, Degurićka pećina se ističe po značaju. Osim toga što su rezultati istraživanja pokazali da je u pitanju najduža pećina, ona je, za ovu regiju, i veoma važno kraško vrelo. Proučavanje pećine doprinosi širenju saznanja o valjevskom krasu uopšte. Pećina se nalazi na oko 5 km južno od Valjeva, 200 m uzvodno od hidrocentrale u selu Degurić, usečena u desnu dolinsku stranu reke Gradac. Ulaz u pećinu se nalazi na 236 m nadmorske visine i okrenut je ka zapadu. Nalazi se ispod 20 m visokog vertikalnog krečnjačkog odseka, koji je zasekla reka Gradac. Ulaz ima širinu 7 m, a visinu 3.5 m.

Ulaz u Degurićku pećinu

Do nedavno, Degurićka pećina je bila treća po dužini u valjevskom krasu, odmah iza Plandišta - Ponare i Petničke pećine. U ranijim istraživanjima, u periodu pre 1999. godine, utvrđeno je da se pećina sastoji od jednog pećinskog kanala dužine 540 metara i jednog sporednog kanala dugog 86 metara. Glavni kanal, kojim teče stalni vodeni tok, završavao se sifonskim jezerom koje je predstavljalo kraj tada prohodnog dela pećine.

Nova istraživanja Degurićke pećine, u kojima su učestvovali speleolozi i ronioci Speleološke grupe Društva istraživača "Vladimir Mandić - Manda" i Ronilačkog kluba "Posejdon" iz Valjeva, započeta su 1999. godine i nastavljena tokom 2000., 2001. i 2002. godine. Proronjavanjem pet sifona Degurićka pećina je postala najduži speleološki objekat valjevskog krasa. Do sada je izmereno i nacrtano 2028 m pećinskih kanala, od ulaza do trećeg sifona.

Detalji o toku istraživanja Degurićke pećine, kao i o dobijenim rezultatima, dostupni su u radovima Dušice Trnavac (član Speleološke grupe DI "V.M.Manda"), objavljenim 2003. godine u 15. Zborniku radova Društva istraživača "Vladimir Mandić - Manda" iz Valjeva, te u Zborniku 4. Simpozijuma o zaštiti karsta.


Morfološke karakteristike objekta

Glavni kanal Degurićke pećine ima pravac pružanja ka jug-jugoistoku. Kroz njega neprekidno teče vodeni tok. Izmerena dužina glavnog kanala do drugog sifona je 807 m, dok je iza drugog sifona snimljeno 500 m kanala. Pećina ima ukupno 6 sifona, od kojih je prvih pet proronjeno, dok poslednji još uvek nije savladan. Od glavnog kanala odvaja se više bočnih kanala, pa je ukupna dužina svih snimljenih kanala, do trećeg sifona, 2028 m.

Ulaz u pećinu je trouglastog oblika, širine 7 m, visine 3.5 m. Na četvrtom metru od ulaza na tavanici se nalazi vigled, pa je visina kanala na tom mestu 10 m. Dužina početnog kanala, do prvog sifona, iznosi 451 m. Širina celog kanala kao i rečnog toka uglavnom je konstantna, i kreće se od 3 do 4 m, mada ima i delova gde se svodi na 1 m ili se širi do  7 m. Slično je i sa visinom kanala. Prosečna visina je oko 5 m, najmanja je 1.3 m, a najveća visina je 10.4 m. Od samog ulaza sa obe strane vodenog toka, na proširenjima, nalaze se akumulativne terase izgrađene pretežno od gline. Prosečna dubina vode iznosi 0.7 m sa oscilacijama od 0.1 m do 3.5 m. Dno pećinskog kanala uglavnom čini blato, mada se mogu sresti i čista stena ili obrušeni kameni blokovi. Osim malog broja stalaktita, kalcitnih saliva i stalagmita, ovaj deo pećine nema mnogo akumulativnih speleomorfoloških oblika.


 
You are here: Home